Category Archives: #kiteboarding photos

#kiteboarding photos

foil board parts

Foil Boarding

So how did it all start? From what I can gather, there were early pioneers of hydrofoils behind boats in the 1960s already. Mike Murphy played a prominent role in the development back then (WWW.NEXTFOILS.COM/READ-THIS/). The stand up variety never took off so to speak, but sit down hydrofoils became rather popular in the 1990s. Then big wave surfers in Hawaii took these sit-down hydrofoils, changed it back so that they can stand on it and started surfing some very big waves. Soon after that, someone must have tried it with a kite and the sport was born. These early foils had boots connecting the board to your feet. Obviously with kiteboarding still new (and dangerous), adding a metal sword to the bottom of your board and binding yourself onto it was more extreme for most people to try so the hydrofoil side of things did not become widespread just yet.

Soon after this, Carafino was launched which was the first hydrofoil dedicated for use with a kite. It moved to carbon fiber instead of aluminium, and you only required straps for these instead of bindings. The sport did not explode, but slowly gathered more riders who enjoyed the uniqueness of foilboarding.

As with most advanced technologies around sailing, the French were the next to really develop the sport. They advanced the most difficult part of it: the speed. And with increased speed you also need improved handling. They developed the foilboard from something that could maybe reach 18 knots, to something that goes around a course faster than any kite race board, going multiple times faster than the wind speed and definitely faster than most sailing yachts. Finally the Americans woke up to this new sport and as you can see in these videos, they are really embracing it:

Video Post Format

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Non enim quaero quid verum, sed quid cuique dicendum sit. Duo Reges: constructio interrete. Et quidem illud ipsum non nimium probo et tantum patior, philosophum loqui de cupiditatibus finiendis. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Omnis enim est natura diligens sui. Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Sed tamen intellego quid velit.

q3

Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter loquare? Itaque vides, quo modo loquantur, nova verba fingunt, deserunt usitata. Peccata paria. Quae duo sunt, unum facit. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. An potest cupiditas finiri?

Iam contemni non poteris. Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Quod totum contra est. At multis malis affectus. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est;

Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen
divitiarum.

Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo,
elegantiam desidero.

Tam enim diligenter, etiam si minus vere nam nondum id quidem audeo dicere -, sed tamen accurate non modo fundatam, verum etiam exstructam disciplinam non est facile perdiscere.

Header one

Header two

Header three

Header four

Header five
Header six

Si id dicis, vicimus. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Et quidem, inquit, vehementer errat; Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam.

  • Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur.
  • Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?

Sed quia studebat laudi et dignitati, multum in virtute processerat. Quid iudicant sensus? Quae duo sunt, unum facit. Bonum incolumis acies: misera caecitas. Tum mihi Piso: Quid ergo?

  1. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt.
  2. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim?

Awesome Post With Everything With It

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Non enim quaero quid verum, sed quid cuique dicendum sit. Duo Reges: constructio interrete. Et quidem illud ipsum non nimium probo et tantum patior, philosophum loqui de cupiditatibus finiendis. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Omnis enim est natura diligens sui. Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Sed tamen intellego quid velit.

q3

Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter loquare? Itaque vides, quo modo loquantur, nova verba fingunt, deserunt usitata. Peccata paria. Quae duo sunt, unum facit. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. An potest cupiditas finiri?

Iam contemni non poteris. Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Quod totum contra est. At multis malis affectus. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est;

Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen
divitiarum.

Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo,
elegantiam desidero.

Tam enim diligenter, etiam si minus vere nam nondum id quidem audeo dicere -, sed tamen accurate non modo fundatam, verum etiam exstructam disciplinam non est facile perdiscere.

Header one

Header two

Header three

Header four

Header five
Header six

Si id dicis, vicimus. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Et quidem, inquit, vehementer errat; Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam.

  • Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur.
  • Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?

Sed quia studebat laudi et dignitati, multum in virtute processerat. Quid iudicant sensus? Quae duo sunt, unum facit. Bonum incolumis acies: misera caecitas. Tum mihi Piso: Quid ergo?

  1. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt.
  2. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim?

Gallery Post Format

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Non enim quaero quid verum, sed quid cuique dicendum sit. Duo Reges: constructio interrete. Et quidem illud ipsum non nimium probo et tantum patior, philosophum loqui de cupiditatibus finiendis. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Omnis enim est natura diligens sui. Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Sed tamen intellego quid velit.

q3

Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter loquare? Itaque vides, quo modo loquantur, nova verba fingunt, deserunt usitata. Peccata paria. Quae duo sunt, unum facit. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. An potest cupiditas finiri?

Iam contemni non poteris. Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Quod totum contra est. At multis malis affectus. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est;

Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen
divitiarum.

Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo,
elegantiam desidero.

Tam enim diligenter, etiam si minus vere nam nondum id quidem audeo dicere -, sed tamen accurate non modo fundatam, verum etiam exstructam disciplinam non est facile perdiscere.

Header one

Header two

Header three

Header four

Header five
Header six

Si id dicis, vicimus. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Et quidem, inquit, vehementer errat; Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam.

  • Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur.
  • Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?

Sed quia studebat laudi et dignitati, multum in virtute processerat. Quid iudicant sensus? Quae duo sunt, unum facit. Bonum incolumis acies: misera caecitas. Tum mihi Piso: Quid ergo?

  1. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt.
  2. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim?

Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Si longus, levis dictata sunt. Istic sum, inquit. Quorum altera prosunt, nocent altera. Virtutibus igitur rectissime mihi videris et ad consuetudinem nostrae orationis vitia posuisse contraria. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. Duo Reges: constructio interrete. Quis contra in illa aetate pudorem, constantiam, etiamsi sua nihil intersit, non tamen diligat?

Quid me istud rogas? De quibus cupio scire quid sentias. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Sint ista Graecorum; Non est igitur voluptas bonum. At hoc in eo M. Non enim hilaritate nec lascivia nec risu aut ioco, comite levitatis, saepe etiam tristes firmitate et constantia sunt beati. Suam denique cuique naturam esse ad vivendum ducem. Sed vos squalidius, illorum vides quam niteat oratio. Sin ea non neglegemus neque tamen ad finem summi boni referemus, non multum ab Erilli levitate aberrabimus. Est enim perspicuum nullam artem ipsam in se versari, sed esse aliud artem ipsam, aliud quod propositum sit arti. Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere.

Sic, quod est extremum omnium appetendorum atque ductum a prima commendatione naturae, multis gradibus adscendit, ut ad summum perveniret, quod cumulatur ex integritate corporis et ex mentis ratione perfecta.

  • Haec mihi videtur delicatior, ut ita dicam, molliorque ratio, quam virtutis vis gravitasque postulat.
  • Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi, ut ad Pericli sepulcrum accederem.
  • Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere.
  • Cur id non ita fit?
Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere
censeo.

Reicietur etiam Carneades, nec ulla de summo bono ratio aut
voluptatis non dolendive particeps aut honestatis expers
probabitur.
  1. Et nunc quidem quod eam tuetur, ut de vite potissimum loquar, est id extrinsecus;
  2. Quid enim ab antiquis ex eo genere, quod ad disserendum valet, praetermissum est?
  3. Quod equidem non reprehendo;
  4. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi.

Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Deprehensus omnem poenam contemnet. Itaque hoc frequenter dici solet a vobis, non intellegere nos, quam dicat Epicurus voluptatem.

Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Nullum inveniri verbum potest quod magis idem declaret Latine, quod Graece, quam declarat voluptas. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus; Non autem hoc: igitur ne illud quidem. Ut id aliis narrare gestiant? Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. Mihi enim satis est, ipsis non satis. Qui convenit? Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Hoc uno captus Erillus scientiam summum bonum esse defendit nec rem ullam aliam per se expetendam.

Dat enim intervalla et relaxat. Velut ego nunc moveor. Antiquorum autem sententiam Antiochus noster mihi videtur persequi diligentissime, quam eandem Aristoteli fuisse et Polemonis docet. Tum Lucius: Mihi vero ista valde probata sunt, quod item fratri puto. Restant Stoici, qui cum a Peripateticis et Academicis omnia transtulissent, nominibus aliis easdem res secuti sunt. Minime vero, inquit ille, consentit. Falli igitur possumus. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Et si turpitudinem fugimus in statu et motu corporis, quid est cur pulchritudinem non sequamur? Minime vero probatur huic disciplinae, de qua loquor, aut iustitiam aut amicitiam propter utilitates adscisci aut probari. Bonum integritas corporis: misera debilitas.

Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. At enim sequor utilitatem. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. Duo Reges: constructio interrete. Nos vero, inquit ille; Aderamus nos quidem adolescentes, sed multi amplissimi viri, quorum nemo censuit plus Fadiae dandum, quam posset ad eam lege Voconia pervenire. At multis malis affectus. Quamquam non negatis nos intellegere quid sit voluptas, sed quid ille dicat. Iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus, comparandam et cognitionem habent faciliorem.

Proclivi currit oratio. Tria genera cupiditatum, naturales et necessariae, naturales et non necessariae, nec naturales nec necessariae. Itaque eo, quale sit, breviter, ut tempus postulat, constituto accedam ad omnia tua, Torquate, nisi memoria forte defecerit.

  • Sed quid ages tandem, si utilitas ab amicitia, ut fit saepe, defecerit?
  • Semper enim ex eo, quod maximas partes continet latissimeque funditur, tota res appellatur.
  • Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse;
  • Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico.
  • Et quidem Arcesilas tuus, etsi fuit in disserendo pertinacior, tamen noster fuit;
  • Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis;
  1. Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere.
  2. Quodsi vultum tibi, si incessum fingeres, quo gravior viderere, non esses tui similis;

Tria genera bonorum; Id mihi magnum videtur. Cur iustitia laudatur?

Nam si dicent ab illis has res esse tractatas, ne ipsos quidem Graecos est cur tam multos legant, quam legendi sunt.

Quae dici eadem de ceteris virtutibus possunt, quarum omnium fundamenta vos in voluptate tamquam in aqua ponitis. Si longus, levis. Cumque ipsa virtus efficiat ita beatam vitam, ut beatior esse non possit, tamen quaedam deesse sapientibus tum, cum sint beatissimi; Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni; Et si turpitudinem fugimus in statu et motu corporis, quid est cur pulchritudinem non sequamur?

Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere.

Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet,
disseramus.

Hunc vos beatum; Hic quoque suus est de summoque bono dissentiens dici vere Peripateticus non potest. Et quae per vim oblatum stuprum volontaria morte lueret inventa est et qui interficeret filiam, ne stupraretur. At certe gravius. In ipsa enim parum magna vis inest, ut quam optime se habere possit, si nulla cultura adhibeatur. Quia, cum a Zenone, inquam, hoc magnifice tamquam ex oraculo editur: Virtus ad beate vivendum se ipsa contenta est, et Quare? Etiam inchoatum, ut, si iuste depositum reddere in recte factis sit, in officiis ponatur depositum reddere; Varietates autem iniurasque fortunae facile veteres philosophorum praeceptis instituta vita superabat.

Morbi in dui quis est pulvinar ullamcorper

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer nec odio. Praesent libero. Sed cursus ante dapibus diam. Sed nisi. Nulla quis sem at nibh elementum imperdiet. Duis sagittis ipsum. Praesent mauris. Fusce nec tellus sed augue semper porta. Mauris massa. Vestibulum lacinia arcu eget nulla. Class aptent taciti sociosqu ad litora torquent per conubia nostra, per inceptos himenaeos. Curabitur sodales ligula in libero.

Sed dignissim lacinia nunc. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Curabitur tortor. Pellentesque nibh. Aenean quam. In scelerisque sem at dolor. Maecenas mattis. Sed convallis tristique sem. Proin ut ligula vel nunc egestas porttitor. Morbi lectus risus, iaculis vel, suscipit quis, luctus non, massa. Fusce ac turpis quis ligula lacinia aliquet. Mauris ipsum. Nulla metus metus, ullamcorper vel, tincidunt sed, euismod in, nibh.

Quisque volutpat condimentum velit. Class aptent taciti sociosqu ad litora torquent per conubia nostra, per inceptos himenaeos. Nam nec ante. Curabitur tortor. Sed lacinia, urna non tincidunt mattis, tortor neque adipiscing diam, a cursus ipsum ante quis turpis. Nulla facilisi. Ut fringilla. Suspendisse potenti. Nunc feugiat mi a tellus consequat imperdiet. Vestibulum sapien. Proin quam. Etiam ultrices. Suspendisse in justo eu magna luctus suscipit. Sed lectus.

Integer euismod lacus luctus magna. Quisque cursus, metus vitae pharetra auctor, sem massa mattis sem, at interdum magna augue eget diam. Ut fringilla. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Morbi lacinia molestie dui. Praesent blandit dolor. Sed non quam. In vel mi sit amet augue congue elementum. Morbi in ipsum sit amet pede facilisis laoreet. Donec lacus nunc, viverra nec, blandit vel, egestas et, augue. Vestibulum tincidunt malesuada tellus. Ut ultrices ultrices enim. Nunc feugiat mi a tellus consequat imperdiet. Curabitur sit amet mauris. Sed non quam. Morbi in dui quis est pulvinar ullamcorper.

Nulla facilisi. Integer lacinia sollicitudin massa. Cras metus. Sed aliquet risus a tortor. Integer id quam. Morbi mi. Morbi in dui quis est pulvinar ullamcorper. Quisque nisl felis, venenatis tristique, dignissim in, ultrices sit amet, augue. Proin sodales libero eget ante. Nulla quam. Aenean laoreet. Vestibulum nisi lectus, commodo ac, facilisis ac, ultricies eu, pede. Ut orci risus, accumsan porttitor, cursus quis, aliquet eget, justo. Sed pretium blandit orci. Ut eu diam at pede suscipit sodales.