Category Archives: #Miami kiteboarding

#Miami kiteboarding

foil board parts

Foil Boarding

So how did it all start? From what I can gather, there were early pioneers of hydrofoils behind boats in the 1960s already. Mike Murphy played a prominent role in the development back then (WWW.NEXTFOILS.COM/READ-THIS/). The stand up variety never took off so to speak, but sit down hydrofoils became rather popular in the 1990s. Then big wave surfers in Hawaii took these sit-down hydrofoils, changed it back so that they can stand on it and started surfing some very big waves. Soon after that, someone must have tried it with a kite and the sport was born. These early foils had boots connecting the board to your feet. Obviously with kiteboarding still new (and dangerous), adding a metal sword to the bottom of your board and binding yourself onto it was more extreme for most people to try so the hydrofoil side of things did not become widespread just yet.

Soon after this, Carafino was launched which was the first hydrofoil dedicated for use with a kite. It moved to carbon fiber instead of aluminium, and you only required straps for these instead of bindings. The sport did not explode, but slowly gathered more riders who enjoyed the uniqueness of foilboarding.

As with most advanced technologies around sailing, the French were the next to really develop the sport. They advanced the most difficult part of it: the speed. And with increased speed you also need improved handling. They developed the foilboard from something that could maybe reach 18 knots, to something that goes around a course faster than any kite race board, going multiple times faster than the wind speed and definitely faster than most sailing yachts. Finally the Americans woke up to this new sport and as you can see in these videos, they are really embracing it:

#Miami beach surfing Key Biscayne kite board

#Miami :

Miami beach Fl. has great wind all winter, and just beautiful wake boarding all summer. It is the summer sports wonderland.

#Beach :

Of Miami are the pristine golf stream. This is the best waters the east coast is trull y blessed

 

#Surfing :

Is a great way to interact with the ocean.

 

 

#Key :

Is a coral reff island in south florida.

 

#Biscayne :

 

#Kite :

 

#Board :

 

Awesome Post With Everything With It

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Non enim quaero quid verum, sed quid cuique dicendum sit. Duo Reges: constructio interrete. Et quidem illud ipsum non nimium probo et tantum patior, philosophum loqui de cupiditatibus finiendis. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Omnis enim est natura diligens sui. Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Sed tamen intellego quid velit.

q3

Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter loquare? Itaque vides, quo modo loquantur, nova verba fingunt, deserunt usitata. Peccata paria. Quae duo sunt, unum facit. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. An potest cupiditas finiri?

Iam contemni non poteris. Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Quod totum contra est. At multis malis affectus. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est;

Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen
divitiarum.

Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo,
elegantiam desidero.

Tam enim diligenter, etiam si minus vere nam nondum id quidem audeo dicere -, sed tamen accurate non modo fundatam, verum etiam exstructam disciplinam non est facile perdiscere.

Header one

Header two

Header three

Header four

Header five
Header six

Si id dicis, vicimus. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Et quidem, inquit, vehementer errat; Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam.

  • Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur.
  • Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?

Sed quia studebat laudi et dignitati, multum in virtute processerat. Quid iudicant sensus? Quae duo sunt, unum facit. Bonum incolumis acies: misera caecitas. Tum mihi Piso: Quid ergo?

  1. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt.
  2. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim?

SoundCloud Audio Post

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Non enim quaero quid verum, sed quid cuique dicendum sit. Duo Reges: constructio interrete. Et quidem illud ipsum non nimium probo et tantum patior, philosophum loqui de cupiditatibus finiendis. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Omnis enim est natura diligens sui. Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Sed tamen intellego quid velit.

q3

Mene ergo et Triarium dignos existimas, apud quos turpiter loquare? Itaque vides, quo modo loquantur, nova verba fingunt, deserunt usitata. Peccata paria. Quae duo sunt, unum facit. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. An potest cupiditas finiri?

Iam contemni non poteris. Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Quod totum contra est. At multis malis affectus. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est;

Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen
divitiarum.

Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo,
elegantiam desidero.

Tam enim diligenter, etiam si minus vere nam nondum id quidem audeo dicere -, sed tamen accurate non modo fundatam, verum etiam exstructam disciplinam non est facile perdiscere.

Header one

Header two

Header three

Header four

Header five
Header six

Si id dicis, vicimus. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Et quidem, inquit, vehementer errat; Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam.

  • Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur.
  • Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?

Sed quia studebat laudi et dignitati, multum in virtute processerat. Quid iudicant sensus? Quae duo sunt, unum facit. Bonum incolumis acies: misera caecitas. Tum mihi Piso: Quid ergo?

  1. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt.
  2. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim?

Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Si longus, levis dictata sunt. Istic sum, inquit. Quorum altera prosunt, nocent altera. Virtutibus igitur rectissime mihi videris et ad consuetudinem nostrae orationis vitia posuisse contraria. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. Duo Reges: constructio interrete. Quis contra in illa aetate pudorem, constantiam, etiamsi sua nihil intersit, non tamen diligat?

Quid me istud rogas? De quibus cupio scire quid sentias. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Sint ista Graecorum; Non est igitur voluptas bonum. At hoc in eo M. Non enim hilaritate nec lascivia nec risu aut ioco, comite levitatis, saepe etiam tristes firmitate et constantia sunt beati. Suam denique cuique naturam esse ad vivendum ducem. Sed vos squalidius, illorum vides quam niteat oratio. Sin ea non neglegemus neque tamen ad finem summi boni referemus, non multum ab Erilli levitate aberrabimus. Est enim perspicuum nullam artem ipsam in se versari, sed esse aliud artem ipsam, aliud quod propositum sit arti. Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere.

Sic, quod est extremum omnium appetendorum atque ductum a prima commendatione naturae, multis gradibus adscendit, ut ad summum perveniret, quod cumulatur ex integritate corporis et ex mentis ratione perfecta.

  • Haec mihi videtur delicatior, ut ita dicam, molliorque ratio, quam virtutis vis gravitasque postulat.
  • Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi, ut ad Pericli sepulcrum accederem.
  • Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere.
  • Cur id non ita fit?
Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere
censeo.

Reicietur etiam Carneades, nec ulla de summo bono ratio aut
voluptatis non dolendive particeps aut honestatis expers
probabitur.
  1. Et nunc quidem quod eam tuetur, ut de vite potissimum loquar, est id extrinsecus;
  2. Quid enim ab antiquis ex eo genere, quod ad disserendum valet, praetermissum est?
  3. Quod equidem non reprehendo;
  4. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi.

Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Deprehensus omnem poenam contemnet. Itaque hoc frequenter dici solet a vobis, non intellegere nos, quam dicat Epicurus voluptatem.

Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Nullum inveniri verbum potest quod magis idem declaret Latine, quod Graece, quam declarat voluptas. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus; Non autem hoc: igitur ne illud quidem. Ut id aliis narrare gestiant? Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. Mihi enim satis est, ipsis non satis. Qui convenit? Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Hoc uno captus Erillus scientiam summum bonum esse defendit nec rem ullam aliam per se expetendam.

Dat enim intervalla et relaxat. Velut ego nunc moveor. Antiquorum autem sententiam Antiochus noster mihi videtur persequi diligentissime, quam eandem Aristoteli fuisse et Polemonis docet. Tum Lucius: Mihi vero ista valde probata sunt, quod item fratri puto. Restant Stoici, qui cum a Peripateticis et Academicis omnia transtulissent, nominibus aliis easdem res secuti sunt. Minime vero, inquit ille, consentit. Falli igitur possumus. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Et si turpitudinem fugimus in statu et motu corporis, quid est cur pulchritudinem non sequamur? Minime vero probatur huic disciplinae, de qua loquor, aut iustitiam aut amicitiam propter utilitates adscisci aut probari. Bonum integritas corporis: misera debilitas.

Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Neque enim civitas in seditione beata esse potest nec in discordia dominorum domus; Immo videri fortasse. Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Duo Reges: constructio interrete. Bonum negas esse divitias, praeposìtum esse dicis? Praeteritis, inquit, gaudeo. Ergo infelix una molestia, fellx rursus, cum is ipse anulus in praecordiis piscis inventus est? Hi autem ponunt illi quidem prima naturae, sed ea seiungunt a finibus et a summa bonorum; Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Erat enim Polemonis. Ita multa dicunt, quae vix intellegam. Transfer idem ad modestiam vel temperantiam, quae est moderatio cupiditatum rationi oboediens. Satis est tibi in te, satis in legibus, satis in mediocribus amicitiis praesidii. Crasso, quem semel ait in vita risisse Lucilius, non contigit, ut ea re minus agelastoj ut ait idem, vocaretur.

Utilitatis causa amicitia est quaesita. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Quae est quaerendi ac disserendi, quae logikh dicitur, iste vester plane, ut mihi quidem videtur, inermis ac nudus est. Ita ne hoc quidem modo paria peccata sunt. Contemnit enim disserendi elegantiam, confuse loquitur. Nam e quibus locis quasi thesauris argumenta depromerentur, vestri ne suspicati quidem sunt, superiores autem artificio et via tradiderunt. Semovenda est igitur voluptas, non solum ut recta sequamini, sed etiam ut loqui deceat frugaliter. Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere? Nunc dicam de voluptate, nihil scilicet novi, ea tamen, quae te ipsum probaturum esse confidam.

  1. In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum.
  2. Dat enim intervalla et relaxat.
  3. Dicimus aliquem hilare vivere;
  4. Sed nonne merninisti licere mihi ista probare, quae sunt a te dicta?
  5. Quod autem ratione actum est, id officium appellamus.
  6. Hoc est dicere: Non reprehenderem asotos, si non essent asoti.
Quo minus animus a se ipse dissidens secumque discordans
gustare partem ullam liquidae voluptatis et liberae potest.

Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur?
  • Sed tamen est aliquid, quod nobis non liceat, liceat illis.
  • Sed quia studebat laudi et dignitati, multum in virtute processerat.
  • Nam si quae sunt aliae, falsum est omnis animi voluptates esse e corporis societate.

Tum ego: Non mehercule, inquam, soleo temere contra Stoicos, non quo illis admodum assentiar, sed pudore impedior;

Aut etiam, ut vestitum, sic sententiam habeas aliam domesticam, aliam forensem, ut in fronte ostentatio sit, intus veritas occultetur? Quid enim mihi potest esse optatius quam cum Catone, omnium virtutum auctore, de virtutibus disputare? Conferam avum tuum Drusum cum C. Res enim concurrent contrariae. Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Idem fecisset Epicurus, si sententiam hanc, quae nunc Hieronymi est, coniunxisset cum Aristippi vetere sententia. Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit;

Itaque ne iustitiam quidem recte quis dixerit per se ipsam optabilem, sed quia iucunditatis vel plurimum afferat. Qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus? Quia dolori non voluptas contraria est, sed doloris privatio. Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Quantam rem agas, ut Circeis qui habitet totum hunc mundum suum municipium esse existimet? Nam si propter voluptatem, quae est ista laus, quae possit e macello peti? Nam prius a se poterit quisque discedere quam appetitum earum rerum, quae sibi conducant, amittere. An tu me de L. Tuo vero id quidem, inquam, arbitratu. Sic igitur in homine perfectio ista in eo potissimum, quod est optimum, id est in virtute, laudatur. Tum mihi Piso: Quid ergo? Compensabatur, inquit, cum summis doloribus laetitia. Recte, inquit, intellegis. Fieri, inquam, Triari, nullo pacto potest, ut non dicas, quid non probes eius, a quo dissentias. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter.

Itaque primos congressus copulationesque et consuetudinum instituendarum voluntates fieri propter voluptatem; Aliena dixit in physicis nec ea ipsa, quae tibi probarentur; Bestiarum vero nullum iudicium puto. Paria sunt igitur. Eodem modo is enim tibi nemo dabit, quod, expetendum sit, id esse laudabile. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Potius ergo illa dicantur: turpe esse, viri non esse debilitari dolore, frangi, succumbere. Dempta enim aeternitate nihilo beatior Iuppiter quam Epicurus; Ut optime, secundum naturam affectum esse possit. Utilitatis causa amicitia est quaesita. Si de re disceptari oportet, nulla mihi tecum, Cato, potest esse dissensio. Quam si explicavisset, non tam haesitaret. Paria sunt igitur. Ratio ista, quam defendis, praecepta, quae didicisti, quae probas, funditus evertunt amicitiam, quamvis eam Epicurus, ut facit, in caelum efferat laudibus.

Sed nonne merninisti licere mihi ista probare

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. An eum locum libenter invisit, ubi Demosthenes et Aeschines inter se decertare soliti sunt? Cum enim summum bonum in voluptate ponat, negat infinito tempore aetatis voluptatem fieri maiorem quam finito atque modico. Sunt autem, qui dicant foedus esse quoddam sapientium, ut ne minus amicos quam se ipsos diligant. Duo Reges: constructio interrete. Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum. Minime vero istorum quidem, inquit. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Tubulo putas dicere? Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?

  1. Nihilne te delectat umquam -video, quicum loquar-, te igitur, Torquate, ipsum per se nihil delectat?
  2. Nullum inveniri verbum potest quod magis idem declaret Latine, quod Graece, quam declarat voluptas.
  3. Ex ea difficultate illae fallaciloquae, ut ait Accius, malitiae natae sunt.
  4. In qua si nihil est praeter rationem, sit in una virtute finis bonorum;
Honestum igitur id intellegimus, quod tale est, ut detracta
omni utilitate sine ullis praemiis fructibusve per se ipsum
possit iure laudari.

Aliam vero vim voluptatis esse, aliam nihil dolendi, nisi
valde pertinax fueris, concedas necesse est.

Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus; Non potes, nisi retexueris illa. Ad eos igitur converte te, quaeso. Ergo omni animali illud, quod appetiti positum est in eo, quod naturae est accommodatum. Color egregius, integra valitudo, summa gratia, vita denique conferta voluptatum omnium varietate. Istic sum, inquit. Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. His similes sunt omnes, qui virtuti student levantur vitiis, levantur erroribus, nisi forte censes Ti.

Cur iustitia laudatur? Quis est enim aut quotus quisque, cui, mora cum adpropinquet, non refugiat timido sanguen átque exalbescát metu? Graecis hoc modicum est: Leonidas, Epaminondas, tres aliqui aut quattuor; Id Sextilius factum negabat. Omnia peccata paria dicitis. Quid ergo? Atque omnia quidem scire, cuiuscumque modi sint, cupere curiosorum, duci vero maiorum rerum contemplatione ad cupiditatem scientiae summorum virorum est putandum. Nos autem non solum beatae vitae istam esse oblectationem videmus, sed etiam levamentum miseriarum.

Dicet pro me ipsa virtus nec dubitabit isti vestro beato M. Ut placet, inquit, etsi enim illud erat aptius, aequum cuique concedere. Ergo in bestiis erunt secreta e voluptate humanarum quaedam simulacra virtutum, in ipsis hominibus virtus nisi voluptatis causa nulla erit? Illa enim, quae prosunt aut quae nocent, aut bona sunt aut mala, quae sint paria necesse est. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt. Non potes, nisi retexueris illa. Iam insipientes alios ita esse, ut nullo modo ad sapientiam possent pervenire, alios, qui possent, si id egissent, sapientiam consequi. Si in ipso corpore multa voluptati praeponenda sunt, ut vires, valitudo, velocitas, pulchritudo, quid tandem in animis censes? Levatio igitur vitiorum magna fit in iis, qui habent ad virtutem progressionis aliquantum. Graece donan, Latine voluptatem vocant. Sedulo, inquam, faciam. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Si ad corpus pertinentibus, rationes tuas te video compensare cum istis doloribus, non memoriam corpore perceptarum voluptatum; Si longus, levis. Nam diligi et carum esse iucundum est propterea, quia tutiorem vitam et voluptatem pleniorem efficit. Quid enim dicis omne animal, simul atque sit ortum, applicatum esse ad se diligendum esseque in se conservando occupatum?

  • In qua quid est boni praeter summam voluptatem, et eam sempiternam?
  • Sed nonne merninisti licere mihi ista probare, quae sunt a te dicta?
  • Si longus, levis;
  • Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem.

Verum hoc loco sumo verbis his eandem certe vim voluptatis Epicurum nosse quam ceteros. Nescio quo modo praetervolavit oratio. Sed haec in pueris; Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Cuius ad naturam apta ratio vera illa et summa lex a philosophis dicitur. An eum discere ea mavis, quae cum plane perdidiceriti nihil sciat? At cum tuis cum disseras, multa sunt audienda etiam de obscenis voluptatibus, de quibus ab Epicuro saepissime dicitur. Tu quidem reddes;

Quae est enim, quae se umquam deserat aut partem aliquam sui aut eius partis habitum aut vini aut ullius earum rerum, quae secundum naturam sunt, aut motum aut statum?

Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. At enim sequor utilitatem. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. Duo Reges: constructio interrete. Nos vero, inquit ille; Aderamus nos quidem adolescentes, sed multi amplissimi viri, quorum nemo censuit plus Fadiae dandum, quam posset ad eam lege Voconia pervenire. At multis malis affectus. Quamquam non negatis nos intellegere quid sit voluptas, sed quid ille dicat. Iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus, comparandam et cognitionem habent faciliorem.

Proclivi currit oratio. Tria genera cupiditatum, naturales et necessariae, naturales et non necessariae, nec naturales nec necessariae. Itaque eo, quale sit, breviter, ut tempus postulat, constituto accedam ad omnia tua, Torquate, nisi memoria forte defecerit.

  • Sed quid ages tandem, si utilitas ab amicitia, ut fit saepe, defecerit?
  • Semper enim ex eo, quod maximas partes continet latissimeque funditur, tota res appellatur.
  • Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse;
  • Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico.
  • Et quidem Arcesilas tuus, etsi fuit in disserendo pertinacior, tamen noster fuit;
  • Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis;
  1. Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere.
  2. Quodsi vultum tibi, si incessum fingeres, quo gravior viderere, non esses tui similis;

Tria genera bonorum; Id mihi magnum videtur. Cur iustitia laudatur?

Nam si dicent ab illis has res esse tractatas, ne ipsos quidem Graecos est cur tam multos legant, quam legendi sunt.

Quae dici eadem de ceteris virtutibus possunt, quarum omnium fundamenta vos in voluptate tamquam in aqua ponitis. Si longus, levis. Cumque ipsa virtus efficiat ita beatam vitam, ut beatior esse non possit, tamen quaedam deesse sapientibus tum, cum sint beatissimi; Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni; Et si turpitudinem fugimus in statu et motu corporis, quid est cur pulchritudinem non sequamur?

Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere.

Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet,
disseramus.

Hunc vos beatum; Hic quoque suus est de summoque bono dissentiens dici vere Peripateticus non potest. Et quae per vim oblatum stuprum volontaria morte lueret inventa est et qui interficeret filiam, ne stupraretur. At certe gravius. In ipsa enim parum magna vis inest, ut quam optime se habere possit, si nulla cultura adhibeatur. Quia, cum a Zenone, inquam, hoc magnifice tamquam ex oraculo editur: Virtus ad beate vivendum se ipsa contenta est, et Quare? Etiam inchoatum, ut, si iuste depositum reddere in recte factis sit, in officiis ponatur depositum reddere; Varietates autem iniurasque fortunae facile veteres philosophorum praeceptis instituta vita superabat.